Dobry film to taki, który chciałoby się obejrzeć jeszcze raz. I kolejny, a potem jeszcze kolejny. W przypadku takich produkcji najpierw idziemy do kina, potem staramy się nabyć DVD, a potem, mimo jego posiadania nie możemy sobie odmówić przyjemności obejrzenia go także w telewizji. Ale z drugiej strony nie jest to regułą. Istnieje wiele mocnych, niemal brutalnych lub brutalnych w pełnym znaczeniu tego słowa produkcji, które niechętnie oglądalibyśmy kolejny raz, ponieważ oddziaływały na naszą psychikę, budziły nasze lęki. Sprawiały, że czuliśmy się bardziej przerażeni niż bohater, odnosząc jego tragedie do najbardziej traumatycznych przeżyć z naszego życia. Nie możemy tym produkcjom odmówić wielkiego znaczenia czy też wartości, ale jednak niechętnie byśmy do nich wracali. Inne z kolei moglibyśmy oglądać w nieskończoność. Co więc odróżnia oba te typy od innych filmów? Otóż to, że wywołują emocje - silne, skrajne, intensywne, przykre ale nie negatywne. Dobry film się pamięta, myśli się o nim, rozważa problemy bohaterów, nie zapomina zaraz po wyłączeniu telewizora czy wyjściu z kina.